Suudi Arabistan

Sokak modası

SAĞIM SOLUM ÖNÜM ARKAM AKSESUAR!

Eski zamanlarda ‘mevsimin hakkıyla giyinmek’ diye birşey vardı. –dı diyebiliyorum çünkü ben o kuşağın belki de son temsilcilerindenim. Özellikle son 5 yıldır değişen hava koşulları ve mevsimlerin yarıya inmesiyle neredeyse hemen her şeyi her an giyebiliyoruz. Bu, aksesuarlarımıza da yansıyor haliyle.Yazın uyduğumuz tak takıştır ve mümkünse yakıştır trendi kışın da son hızla devam ediyor. Oversize kavramı kıyafette olduğu kadar takılarda da karşımıza çıkıyor. Kışın bunu en iyi gösterebildiğimiz tasarımlar kolye, şapka ve yüzük oluyor. 

 

Sokak modasından takip ettiğiniz gibi iddialı kombinasyonlar görmeye başladık ve bu beni mutlu ediyor. Cesaretin olmadığı yerde yaratıcılık olmaz. O yüzden birkez olsun kendinizi, masal dünyanıza bırakın, bakalım nasıl bir kahraman olacaksınız? Belki de bundan sonra yolunuza o “kostümle” devam edersiniz, kim bilir? Moda haftalarının en canalıcı olanlarından biridir Paris Fashion Week. Bu sezonki ziyaretimde stiliyle olduğu kadar tasarımlarıyla da dikkat çeken çok özel bir karakterle tanıştım ve de BAST HOME için mini bir ropörtaj yaptım.

ALEXANDRA PURCARU 

“IDONTHAVEASISTER”

Mücevher Tasarımcısı

 

Alexandra Purcaru bize kısaca kendinden bahseder misin?

 

“Ben genç, çok deli olmayıp yaratıcı olan ve mücevherlerin sadece aksesuar olmadığını, stile karakter katan değerler olduğunu düşünen biriyim.”

 

Nasıl ve ne zaman tasarımcı olmaya karar verdin?

 

“Dürüst olmam gerekirse hiçbir zaman tasarımcı olmayı düşünmedim. Sadece bir sene once camın benim ana materyalim olduğunu anladım. Herzaman meydan okumayı sevmişimdir, cama inandım ve sonunda elimde tuttuklarım beni mutlu eden paralar oldu. O zaman bir koleksiyon hazırlamaya başladım…”

 

İlham kaynakların nelerdir?

 

“İlham kaynağım farklı bir ülke, Tarkovsky, şiir veya antika pazarlarında bulduğum eski seramikler olabilir. Herhangi bir obje mücevhere ve herhangi bir fikir kocaman bir koleksiyona dönüşebilir. Önemli olan neyi yapacağıma karar vermem…”

Eğer tarihten biriyle buluşma şansın olsaydı kimi seçip ne sorardın?

 

“Öyle bir ihtimal olsaydı kesinlikle Piero Fornasetti’ yi seçerdim. Onun atölyesinde kendisine, neden Lina Cavalieri’ nin çeşitli versiyonlarını seramikle, duvar kağıtlarıyla, mobilyayla birleştirdiğini sorardım. Onun bu abrtısı ve de hiç bitmeyen üretimi beni büyülüyor.”

 

Satış noktaların nereler?

 

“Şuandaki satış noktalarım in Suudi Arabistan, Gürcistan ve Istanbul. Online satısım www.moreislove.com http://moreislove.com/designer/Idonthaveasister/ Aynı zamanda da Italya, Hong Kong ve Rusya için devam ediyor. “

Koleksiyonlarında hangi materyalleri kullanıyorsun?

 

“Idonthaveasister malzemeleri genel olarak Murano camı, altın, gümüş, quartz, hematit ve kristal taşlardan oluşuyor. Tasarımlarım, kimyasalların sanatla laboratuarda birleşmesi sonucu ortaya çıkıyor diyebiliriz”

 

İlerisi için hedefin nedir?

 

“İlerisi için hedefim, cam ile kombinasyon yapabileceğim yeni malzemeler keşfederek koleksiyonlar hazırlamak. Gelecek benim için biraz da Sürreal detayların olduğu, hayalgücü ile gerçekliğin birleştiği koleksiyonlar demek.”

 

Stilini nasıl tanımlarsın?

 

“Stilim Minimalist, Sürreal ve masalsı.”

 

Paris’teki favori adreslerin nerelerdir?

 

“Storher for the best Baba since 1730, Officina Profumo Farmaceutica di Santa Maria Novella in Amin Kader’s corner ve de The Marché des Enfants Rouges.”

 

Seyahat için en sevdiğin rotalar neresi?

 

“Dalış yapabileceğim heryer benim için favori tatil noktası aslında… Onun haricinde de birsüre yaşadığım İzlanda ve Norveç de soğuk ama sevdiğim noktalardan…”

 

Moda zaman tünelinde en sevdiğin dönem hangisi?

 

“1930’lar en sevdiğim dönem. Çünkü moda ve sanatın gerçekten içiçe geçtiğini görebiliyorsunuz.  Elsa Schiaparelli ve Salvador Dali iki yakın dost ve ikisinin tasarımlarında da birbirleriyle olan etkileşimleri net olarak görülebliyor.”

 

HONOYO IMAI, Şapka Tasarımcısı

Size tanıtacağım diğer tasarımcı, moda kurallarının hiç olmadığı, herkesin ne giymek isterse özgür olduğu ve de asla garip karşılanmadığı bir ülkeden, Japonya’dan Honoyo Imai. Markası şapka ve de kafaya takılabilecek her sey üzerine kurulu ve tüm tasarımı, üretimi kendisine ait.  Metal, keçe, yün, rafya gibi malzemeleri geometri, sürrealite, eski Japon kültürü ve günümüz ile harmanlayarak koleksiyonlarını oluştuyor.  Özellikle el şeklinde yaptığı şapkaları ve 2015 ilkbahar yaz koleksiyonundaki geometrik mix & play temalı aksesuarları Paris’te büyük beğeni topluyor.

 

Aslına bakarsanız gelişen teknoloji ve de heran başkalarının hayatlarına dahil olmamız sebebiyle hepimiz birer tasarımcı ve de modanın askerleriyiz. Elbetteki zamansız parçaları tasarlayanların değeri gün geçtikçe anlaşılıyor, ve benim “ötekiler” diye tanımladığım grup unutulup gidiyor.

 

Artık herşey o kadar bol ki, ulaşamamak diye birşey söz konusu değil. “En kalitelisi olmazsa, beşinci kalitesini alırım!” diyebilmek o kadar kolay ki… Tasarım kirliliği içinde, bakir tasarımlar bulunca onları resmen anneanne usulü dantel örtü üzerinde ve aynalı vitrinde muhafaza etmek gerekiyor.

 

Siz siz olun on tane alacağınıza, “gerçek” bir “tasarımcıdan”, “hakeden” bir “tasarım” alın. 

dergi_form_nisan

5 KITADAKİ ORTAK İZ:
KENZO TANGE

Yapısalcılık akımının öncülerinden olan ünlü Japon mimar Kenzo Tange, 20. yüzyılda yetişmiş en önemli mimarlarından biridir. Modernizmin genel çizgilerini, geleneksel Japon stili ile birleştirip kendine özgü bir akım yaratmıştır. Dünyanın beş kıtasında birbirinden önemli projelere imza atmıştır. 4 Eylül 1913 de Japonya’nın Osaka kentinde doğmuştur. Babasının görevi gereği o hayatının ilk yıllarını Çin’de geçirmiş, ardından sırasıyla Şangay ve İngiltere’de yaşadıktan sonra 1920 yılında Japonya’ya dönmüştür.1935 yılında Tokyo Teknik Üniversitesinde mimarlık eğitimi almış, buradan mezun olduktan sonra da (1938-1941 yılları arasında) Japon mimar Kunio Maekawa’nın yanında çalışmaya başlamıştır. Bu çalışma yıllarının ardından Tokyo Üniversitesi’ne geri dönmüş ve yüksek lisans eğitimine başlamıştır. 1946 yılında aynı üniversitede asistan olan Kenzo Tange, yine aynı yıl Tange Laboratuvarı’nı kurmuştur.
1963 yılında Şehir Mühendisliği Bölümü’nde profesörlük ünvanına hak kazanmıştır. Bu başarılı akademik kariyere paralel olarak, 1961 yılında‘’Kenzo Tange & URTEC, Kent Planlamacıları ve Mimarlar’’ adını verdiği bir tasarım ofisinin yönetimini de üstlenmiştir. 1946-74 yılları arasında Tokyo Üniversitesi’nde profesörlük yapan Tange, 1974 yılından sonra da emekliye ayrılmasına karşın aynı üniversitede öğretim görevini sürdürmüştür.1950-60 arasında ABD Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nde(MIT), 1972 de ise Harvard Üniversitesi’nde konuk öğretim üyeliğinde bulunmuştur.Washington, Yale, Princeton gibi üniversitelerde de dersler vermiştir. Çok sayıda ulusal ve uluslararası ödül alan Tange (1966 Altın Madalya, 1980 Order of Culture, 1987 Pritzker Mimarlık Ödülü, 1994 Sacred Terasures v.s.) içlerinde Yugoslavya, Tayvan, ABD, İtalya, Cezayir, Suudi Arabistan, İran, Nepel, Suriye, Meksika, Kuveyt, Ürdün ve Katar’ın da bulunduğu çeşitli ülkelerde çeşitli büyük projeler üstlenmiştir. 22 Mart 2005 tarihinde vefat eden Kenzō Tange’nin cenazesi, tasarladığı eserlerin en önemlilerinden olan, Tokyo Katedrali’nde düzenlenen bir törenle toprağa verilmiştir.

TASARIM YAKLAŞIMI
Tange’nin mimarlık eğitimine başladığı 1930’lu yıllarda pek çok ülkede olduğu gibi Japonya’da da ulusal bir mimarlık anlayışı oluşturma çabaları egemendi. Bu ortamda yetişen Tange, ülkesinin teknolojideki ileri düzeyinden de yararlanarak, bir yandan Japon mimarisinin özelliklerini taşırken öte yandan da çağdaş mimarlık ilkelerini içeren tasarımlar ortaya koymuş ve tasarım vizyonunda ilginç bir birleşimin oluşmasına neden olmuştur.
1960’lı yıllardan itibaren ise, bir arayışa girmiş ve yeni strüktür denemelerine yönelerek, hem geleneksel Japon mimarisinin hem de uzun süre etkisinde kaldığı Le Corbusier’in izlerinden kurtulmayı amaçlamıştır. Tange’nin mimari tarzının en temel özellikleri; gelenekle çağdaşlığı birlikte sunması ve teknolojiyle insanın uyumlu birlikteliğini savunmasıdır şeklinde özetlenebilir. Bunu otobiyografisinde şöyle izah eder; “Mimari, öncelikle insan ruhuna hitap eden bir şey olmalı; daha sonra temel formlar, mekan ve dış görünüş devreye girmelidir. Çağımızda yaratıcılık; teknoloji ve insanlığın bir birlikteliği olarak ifade edilir. Geleneklerin asıl rolü, yaratıcılıkta bir katalizör görevi üstlenmeleridir. Finalde kendisini öne çıkarmayan geleneksel çizgiler, yaratıcılığın kesinlikle içerisinde olmalı ama asla yaratıcının kendisi olmamalıdır.”
Kenzo Tange’nin bu felsefesi, tasarladığı hemen hemen bütün projelerde görülebilir. Bu bakış açısı Tange’yi farklı kılan en önemli özelliğidir.
Tange’nin 1960’lardan sonra yöneldiği bir alan da genç kuşak mimarlarınca başlatılan METABOLİZM AKIMI(1950lerin sonunda Japonya ‘daki yeni sosyal gereksinimleri ve hızlı nüfus artışını karşılayabilecek, değişimlere uyum gösterebilecek ve megastrüktür şeklinde öngören mimarlık yaklaşımı) doğrultusundaki çalışmalarıdır. Ahşap strüktürün modernizme uyarlanması anlayışı II.Dünya Savaşı’ndan sonra Tange tarafından yeni bir akım olarak ortaya konmuş ve Japon mimarisine özgü oranların hangi kaynakta aranması gerektiğini sorgulayan ‘’Comon’’ (M.Ö. 5000-300) ‘’Yayoi’’ (M.Ö. 300-400) tartışmasını gündeme getirmiştir. Comon döneminin ürünleri coşkulu ve dışavurumcu bir anlayışı yansıtırken, Yayoi dönemi örnekleri sakin ve dengelidir. Tange önce Yayoi anlayışında kiriş-kolon oranlarına özen göstererek Hiroşima Barış Parkı’nı, Tokyo Eski Belediye Binası’nı ve Kanagava Vilayet Binası’nı tasarlamış, ardından de strüktür uzmanı Yoşikatsu Tsuboi’nin de yardımıyla Tokyo Katedrali ve Tokyo Olimpiyat Salonu’nu Comon anlayışında gerçekleştirmiştir. Modernizmin teknoloji sayesinde iç mekanı olduğu gibi dış biçime aktaran işlevsellik anlayışını Comon sözcüğü çatısı altında toplayan Tange ve öğrencileri (Kikutake, Kurokava, Isozaki) 60 ve 70li yılların en önemli hareketi olan metabolizm akımını hayata geçirmişlerdir. Tange ‘’metabolizm’’sözcüğünü bir teknolojik terim olarak değil ifade tekniği yönüyle kullanmıştır.Tange genel meslek hayatına Japon ve Batı estetik ilkelerini birbiri içinde kaynaştırdığı yalın ve zarif üslubu damgasını vurmuş, bu üslup bütün dünyada büyük beğeni kazanmıştır demek yanlış olmaz.
Tange’in erken dönem çalışmalarını, yapıtlarından çok etkilendiği Le Corbusier’in de etkisinde kalarak oluşturduğu rahatça gözlemlenebilir. “Kapsamlı şehirler”(comprehensive cities) olarak adlandırdığı kent çalışmaları ise, hizmet ve ulaşım sistemlerinin entegre olarak çalıştığı mega strüktürlerden oluşur. Kenzo Tange’in esinlendiği diğer isimler ise Rönesans döneminin büyük ustalarından Italyan Michelangelo ve 20.yy mimarlık dünyasının önemli isimlerinden Alman Mimar Walter Gropius’dur. Bu eşsiz batılı sanatçılarının seçkin tarzlarını, Japon gelenekleri ile ustalıkla harmanlaması, Tange’nin kendi çizgisinin karakteristik özelliğini de oluşturmuştur.

KAZANDIĞI ÖDÜLLER

1966 Altın Madalya, Amerikan Mimarlar Enstitüsü
1980 Order of Culture
1987 Pritzker Mimarlık Ödülü
1994 Sacred Treasures

UYGULANAN PROJELERİ

1955: Hiroşima Barış Anıtı Parkı, Hiroşima, Japonya
1955: St. Mary’s Katedrali (Tokyo Katedrali), Tokyo, Japonya
1957: Eski Tokyo Büyükşehir Belediye Başkanlığı Binası, Yūrakuchō, Tokyo, Japonya
1958: Kagawa Hükümet Binaları, doğu ofisleri, Takamatsu, Kagawa, Japonya
1960: Kurashiki Belediye Meclis Binası, Kurashiki, Okayama
1964: Yoyogi Ulusal Jimnastik Salonu (1964 Tokyo Olimpiyatları için), Tokyo,
1966: 1963 depreminde yerle bir olan Makedonya’nın başkenti Üsküp için şehir master planı, 1970: Expo 1970, Suita, Osaka, Japonya
1977: Sogetsu Kaikan, Aoyama, Tokyo, Japonya
1979: Hanae Mori Binası, Aoyama, Tokyo, Japonya
1982: Yeni Federal Başkent Merkez Bölgesi, Nijerya
1986: Nanyang Teknoloji Üniversitesi, Singapur
1986: OUB Merkezi, Singapur
1987: American Tıp Derneği Merkez Binası, Şikago, Illinois, ABD
1991: Tokyo Büyükşehir Belediye Binası, Shinjuku, Tokyo, Japonya
1992: UOB Plaza, Singapur
1996: Fuji Televizyon Binası, Odaiba, Tokyo, Japonya
1998: Bahreyn Üniversitesi, Sakhir, Bahreyn
1998: WKC Merkezi, Kobe, Hyogo, Japonya
2000: Kagawa Hükümet Binaları, Takamatsu, Kagawa, Japonya
2000: Tokyo Dome Hoteli, Tokyo, Japonya
2003: The Linear – Müstakil Apartmanlar, Singapur
2005: Hwa Chong Vakfı Yatılı Okulu, Singapur

PROJELERİNE YORUM;
TOKYO PLANI

6 Ağustos 1945 tarihinde yerel saat 08:15’i gösterirken, “Little Boy”(Küçük Çocuk) adı verilen atom bombası Hiroşima’da ilk anda 140.000 insanın ölümüne yol açtı. Ölü sayısı sonraki yıllarda da radyasyon etkisini gösterdikçe daha da arttı. Suya ve toprağa yayılan radyasyon ile artan bombanın etkisi, rakamlarla ifade edilemeyecek kadar büyüktü. Öyle ki, söylentiler, uzun yıllar tek bir bitkinin bile Hiroşima’da yetişmeyeceği yönündeydi. Özetle, Hiroşima haritadan silinmişti.
Hiroşima’yı yeniden inşa etmek için açılan yarışma sonucunda proje “Hiroşima Master Planı” ile Kenzo Tange’e verildi.
“II. Dünya Savaşı’nın küllerinden modern Japonya’yı inşa eden mimar” olarak da anılır Kenzo Tange. Modern Japon mimarisinin de onunla başladığı ve bu nedenle Tange’in sadece Hiroşima’yı küllerinden inşa etmekle kalmayarak yeni Japonya’yı da inşa ettiği düşüncesi yaygın bir görüştür bu nedenle.2. Dünya Savaşı’nda atom bombasının atılması ile haritadan silinen Hiroşima’da, bombardıman sırasında yapıların yaklaşık %69’u tamamen yıkılmıştı , %6,6’sı ise ciddi hasar görmüştü. Kent saniyeler içinde tanınamaz hale gelmişti. Bu yüzden mimarımızı çok zorlu bir görev bekliyordu. O da işe Barış Bulvarı ile yani atom bombasının düştüğü yerde konumlanan bir anıt ve müze ile başladı. Yapıtları Hiroşima’ya çağdaş bir görünüm verirken, yaşananların unutulmaması için geçmişten kalan bazı eserleri de planlamaya dahil etti büyük usta. 1955 yılında tamamlanan bu plan, Modern Japon mimarisinin başyapıtı olarak kabul ediliyor.
dergi_form_nisan